Afwisselend vragen De Knöppele, Dieter Koblenz en Eddy Wannabe in de rubriek LimboLaLa Limburgse artiesten het hemd van het lijf. Deze keer Dieter Koblenz op bezoek bij Dyanne Sleijpen. Een interview met een knipoog.

Ai. Als dat nog maar goed komt. Dieter Koblenz is niet scheutig met complimentjes als hij bij zangeres en presentatrice Dyanne Sleijpen (27) in Bemelen binnenkomt. De loshangende bel aan de voordeur, het nog niet opgeruimde kerststuk op de tuintafel en de stoelen bij het raam die ontdaan zijn van de stoffen bekleding, moeten het ontgelden. “Voor een bed and breakfast ziet het er goed uit”, sneert de ‘gevierde’ schlagerzanger. “Zo voelt het voor mijn Philippe ook”, bekent Sleijpen lachend. “Maar we zitten nog midden in een verbouwing.”

De Duitse gelegenheidsinterviewer heeft zijn eerste ontboezeming te pakken. Ook de bouw van de immense paardenstal voor de deur, die de gemoederen in het dorp al maanden bezighoudt, komt direct ter sprake. “Het heeft iets weg van een Tirolerhütte maar dan met veel hout. Héél veel hout.”

Scholencabaret
Koblenz steekt zijn bewondering voor de dadendrang van de geboren Epense niet onder stoelen of banken. “Je schrijft en je zingt liedjes, geeft les aan een middelbare school, je presenteert…je bent echt van alle markten thuis, geil…” En al gauw blijkt dat ze iets gemeen hebben. Zo ontdekte Sleijpen tijdens het schoolcabaret van het Sophianum in Gulpen dat ze kon zingen en wist Koblenz dat hem een grote toekomst als zanger, presentator en eendagsvlieg wachtte na een glansrol als Weihnachtsbaum tijdens het kerstspel van de basis-Schule in Trier. Hun wegen hebben zich dan ook al meermaals gekruist.

Zo zag Koblenz Sleijpen in actie tijdens de presentatie van haar cd Door..! voor het kankeronderzoeksfonds Limburg. “Ik werd vier jaar geleden vanuit het niets gevraagd of ik ambassadrice van dit fonds wilde worden en heb tal van projectjes gedaan. Maar ik wilde iets groots opzetten, dat zoden aan de dijk zette. En dat is gelukt, want dankzij een zeer kordate veilingmeester – Eric Jaspers uit Maastricht – hebben we alleen die avond al 12.000 euro opgehaald. Die man liet geen ruimte voor twijfel. Een, twee, hup, verkocht. Hij deed me een beetje aan jou denken.” Koblenz (gespeeld onder de indruk): “Heb je zijn nummer?”

Broodjes knakworst
Steeds meer op haar gemak ontvouwt Sleijpen vervolgens haar diepste geheimen. Dat ze ervan droomt om ooit nog eens met een eigen band langs de theaters in het land te toeren om eigen liedjes en liedjes van anderen te zingen. Koblenz: “Daar heb je fans voor nodig. Wie weet, krijg je die wel na dit gesprek.” Een interview dat even spraakmakend lijkt te worden als kinderen ter sprake komen. “Wááát? Wil je kinderen? Heeft de krant me daarvoor laten invliegen?”, reageert Koblenz geschrokken. “Nee”, ruimt Sleijpen meteen een misverstand uit de weg. “Ik zou graag nog eens een kindervoorstelling met dialectliedjes willen maken.” “Oh, dan moet je gewoon liedjes van Samson en Gert oder K3 klauen. Want beter gut gejat dan schlecht verzonnen.” Een advies dat Sleijpen lachend ter harte neemt.

Koblenz baalt dat hij zelf geen dialect beheerst. Dyanne an das Klavier en hij singen, dat lijkt hem wel wat. Zeker als hij hoort dat Sleijpens partner Philippe kok is. “Dan maken we er een Kinder-dinnershow van.” “Já, met broodjes knakworst”, raakt ook Sleijpen enthousiast. “Dat dialect is zo geleerd.” “Dan houden we het hiertegenover in die paardenstal”, draaft Koblenz door. “Hoe groot is die eigenlijk, twaalf bij honderd ?” Enthousiast kruipt het duo achter de piano om alvast als proef de hit Op Geveul te zingen die Sleijpen drieënhalf jaar geleden met Maud Wilms en Linda Zijlmans opnam. Koblenz glundert: “Dit wordt een Riesenfest.”

About the author
Geef een reactie

Je email adres wordt niet gepubliceerd. Required fields are marked *

Verwijder formulierToevoegen